Trawy wysokie. Wykształcają one długie (do 150 cm) pędy kwiatowe oraz wydłużone i skrócone pędy płonne. Do tej grupy zalicza się następujące trawy pastewne (omówione w kolejności od siedlisk wilgotnych do suchszych).
Wyczyniec łąkowy. Jest to trawa luźnokępowa, o dużej wartości pokarmowej, szczególnie zalecana na łąki. Wiosną wcześnie rozpoczyna wzrost. Bujnie odrasta po skoszeniu. Dobrze rośnie na glebach żyznych, wilgotnych, okresowo zalewanych.
Kostrzewa łąkowa. Jest to trawa luźnokępowa, zaliczana do najbardziej wartościowych. Stosowana jest do mieszanek łąkowych i pastwiskowych przeznaczonych na wieloletnie użytkowanie. Po skoszeniu lub wypasie odrasta bujnie. Dobrze rośnie na glebach dostatecznie wilgotnych i żyznych.
Tymotka łąkowa. Jest to wartościowa trawa luźnokępowa. Uprawiana na łąkach i pastwiskach wieloletnich. Wiosną rozpoczyna późno wzrost. Rośnie dobrze na glebach żyznych, wilgotnych lub umiarkowanie wilgotnych.
Kupkówka pospolita. Tworzy luźne, duże kępy. Nadaje się do obsiewu łąk i pastwisk, szybko rośnie wiosną, źdźbła jej wcześnie drewnieją, toteż należy kosić ją przed kłoszeniem. Późno koszona ma małą wartość pokarmową. Dobrze rośnie na glebach dostatecznie żyznych, umiarkowanie wilgotnych lub suchych. Szybko odrasta po skoszeniu, wrażliwa jest na przymrozki.
Stokłosa bezostna. Wytwarza długie, podziemne rozłogi. Nadaje się na łąki. Największą wartość pokarmową ma przed wykłoszeniem się. Wiosną rozpoczyna późno wzrost. Po skoszeniu odrasta bujnie. Występuje na glebach żyznych, suchszych.
Rajgras wyniosły. Jest to trawa luźnokępowa, zalecana na łąki. Na pastwiska nie należy jej zalecać, ponieważ źle znosi przygryzanie. Wiosną rozpoczyna późno wzrost, po skoszeniu odrasta dobrze. Wymaga gleb żyznych, umiarkowanie wilgotnych.